ਮੁਹੱਬਤ | Mohhbat

ਮੁਹੱਬਤ ਜਤਾ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਜੋ,

ਅਸਮਾਨ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਉਹ।

ਜਿਵੇਂ ਸੁੱਕੇ ਪਏ ਬੂਟਿਆਂ ਵਿੱਚ,

ਫਿਰ ਤੋਂ ਜਾਨ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਉਹ।

— ਸੁਗਮ ਬਡਿਆਲ

ਪੈਸਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇ | Paisa atte Rishte

ਉੱਧੜੇ ਮੰਜੇ ਤੇ ਕੌਣ ਵਿੰਹਦਾ,
ਕੱਸੀ ਦੋਂਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਵਿਹੜੇ ਡਹਿੰਦਾ, 

Uddhre manjje te kaun vihnda,

Kassi don wala hi vehde dahinda.

ਮੋਹ ਦੇ ਖੰਜਰ ( Moh De Khanjjar)

ਮੋਹ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿਚ ਪਰੋ ਕੇ ਬੈਠੇ ਨੇ,

ਮਿੱਠੇ ਜਲ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰ ਧੋ ਕੇ ਬੈਠੇ ਨੇ।

ਚਾਲਾਂ ਦਾ ਹਰ ਰਾਜ਼ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ ਜਨਾਬ,

ਫਿਰ ਵੀ ਭੋਲੇ ਚਿਹਰੇ ਓੜ੍ਹ ਕੇ ਬੈਠੇ ਨੇ।

ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਹੈ,

ਇਹ ਤਾਂ ਮੋਹ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ‘ਚ ਫਸਾ ਕੇ ਬੈਠੇ ਨੇ।

ਸਹੂਲਤ ਦਿੱਤੀ ਦੇ ਜਾਲ ਬੁਣ ਲਏ ਨੇ,

ਤੇ ਦੋਸ਼ ਢਿੱਲੇ ਮੱਠੇ ਦੇ ਸਿਰ ਮੜ੍ਹ ਕੇ ਬੈਠੇ ਨੇ।

ਸਾਹਮਣੇ ਖੰਡ ਚਾਹਣੀ ਘੋਲ ਘੋਲ ਪਿਲਾਉਂਦੇ ਨੇ,

ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਖੰਜਰ ਛਪੋ ਕੇ ਬੈਠੇ ਨੇ।

ਇਨਸਾਫ਼ ਇੱਥੇ ਨਾਅਰਾ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ,

ਫ਼ੈਸਲੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਹੱਕ ‘ਚ ਕਰ ਕੇ ਬੈਠੇ ਨੇ।

ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਰਹਿਣ ਦੀ ਜਿੱਦ ‘ਚ ਹਾਂ,

ਇਹ ਤਾਂ ਹਰ ਰਿਸ਼ਤਾ ਮੋਹ ਦੀ ਕੈਦ ‘ਚ ਕੈਦ ਕਰ ਕੇ ਬੈਠੇ ਨੇ।

ਸੁਗਮ 

ਦਿਲ ਰੂਹ ਤੱਕ / Dil Rooh Tak

ਦਿਲ ਇੱਕ ਤਕਦੀਰ ਦਾ ਮੁਹਤਾਜ਼ ਏ

ਸਫ਼ੇ ਉੱਡੇ ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਦੇ, ਇੱਕ ਹਵਾ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ,

ਰੂਹ ਤੋਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਤੇਰੀ ਉਸਤਤਿ ਕਰਦਾ,

ਪਤਾ ਨੀ ਕਿੱਧਰ ਨੂੰ, ਕਿੰਨੀ ਦੂਰ ਤੱਕ ਲੱਭਦਾ ਗਿਆ,

ਗਾਗਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਦਿਲ ਛਲਕਦੇ ਨੂੰ,

ਕਿਤੇ ਰਾਹ 'ਚ ਹੀ ਨਾ ਡਿੱਗ ਮੁੱਕ ਜੇ, ਨਿਹਾਰਦਾ ਗਿਆ,

ਵੱਟੋ ਵੱਟ, ਪਗਡੰਡੀਆਂ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਕੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਤੇ,

ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਿਰ ਕੱਢ ਕੇ ਨਿਹਾਰਦਾ ਗਿਆ,

ਆਕਾਰ ਤੋਂ ਆਤਮਾ ਬਣ ਜਾਣਾ ਸਭ ਨੇ ਵੇਖਿਆ,

ਪਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਬਣਦੇ ਵੇਖਿਆ,

ਹਨੇਰੀ ਦੁਨੀਆਂ 'ਚ ਇੱਕ ਜਾਦੂ ਹੁੰਦਾ ਵੇਖਿਆ,

ਸੁਗਮ ਬਡਿਆਲ