ਦਿਲ ਇੱਕ ਤਕਦੀਰ ਦਾ ਮੁਹਤਾਜ਼ ਏ
ਸਫ਼ੇ ਉੱਡੇ ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਦੇ, ਇੱਕ ਹਵਾ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ,
ਰੂਹ ਤੋਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਤੇਰੀ ਉਸਤਤਿ ਕਰਦਾ,
ਪਤਾ ਨੀ ਕਿੱਧਰ ਨੂੰ, ਕਿੰਨੀ ਦੂਰ ਤੱਕ ਲੱਭਦਾ ਗਿਆ,
ਗਾਗਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਦਿਲ ਛਲਕਦੇ ਨੂੰ,
ਕਿਤੇ ਰਾਹ 'ਚ ਹੀ ਨਾ ਡਿੱਗ ਮੁੱਕ ਜੇ, ਨਿਹਾਰਦਾ ਗਿਆ,
ਵੱਟੋ ਵੱਟ, ਪਗਡੰਡੀਆਂ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਕੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਤੇ,
ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਿਰ ਕੱਢ ਕੇ ਨਿਹਾਰਦਾ ਗਿਆ,
ਆਕਾਰ ਤੋਂ ਆਤਮਾ ਬਣ ਜਾਣਾ ਸਭ ਨੇ ਵੇਖਿਆ,
ਪਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਬਣਦੇ ਵੇਖਿਆ,
ਹਨੇਰੀ ਦੁਨੀਆਂ 'ਚ ਇੱਕ ਜਾਦੂ ਹੁੰਦਾ ਵੇਖਿਆ,
No comments:
Post a Comment
Please do not enter any spam link in the comment box.